Berichten met de tag: „PvdA“

Hoog van de woontoren

Hoe staat het met de woontoren van zestig meter hoog in Weidevenne? De fractievoorzitter van GroenLinks in Purmerend schreef er over op haar weblog. Sinds ik er een aantal artikelen over plaatste, heb ik er niks meer van gehoord. Even op onderzoek dus. Om te beginnen op de website van GroenLinks. Niks nieuws. Daarna nieuwsgierig op zoek naar Hans Engels. Hij was als wethouder verantwoordelijk voor bouwplannen van de toren. Als je, zoals ik, hoog van de toren blaast over een wethouder, dan moet je ook de tijd nemen om te onderzoeken wat hem beweegt. Niet dat ik over het onderwerp veel meer te weten ben gekomen, maar ik was wel blij verrast met een column van zijn hand. Over vertrouwen en verantwoordelijkheid. Hoe toepasselijk. Oh… In het onderwijs. Niet zo toepasselijk, maar wél interessant.

Hans Engels legt uit hoe fundamenteel wantrouwen er voor zorgt dat er een overmaat aan regels en voorschriften ontstaat. Van het onderwijs maakt hij de verbinding naar de samenleving. De spijker op zijn kop als je het mij vraagt. Een politicus in Purmerend die in staat is tot zelfreflectie. Ik ben nog steeds benieuwd hoe het afloopt met de woontoren. Maar ik kijk in ieder geval anders naar Hans Engels.

Job Cohen

Als de PvdA met Job Cohen nummer één staat in de peilingen, dan wordt ik nieuwsgierig. Wie is die man die mogelijk de baas wordt van Nederland? Wat heeft hij de afgelopen jaren gedaan? Wat vindt men van hem? Wat kunnen we van hem verwachten? Op zoek dus.

Hoofdofficier van justitie Herman Bolhaar, in het Nederlands Juridisch Dagblad.

“Ik heb Job Cohen de laatste anderhalf jaar leren kennen als een bindend bestuurder en zeer betrokken burgemeester. Ik had graag meer jaren met hem samengewerkt. Ik realiseer me dat de burgemeester een grote leemte achterlaat in de stad. Het is zeer spijtig voor Amsterdam, maar ik heb een hoge achting voor zijn keuze. Samen met hoofdcommissaris Welten en de nieuwe burgemeester zal ik me onverminderd blijven inzetten voor een veilig en leefbaar Amsterdam”.

Stukje opinie, op weblog Hoeiboei.
‘Job Cohen levert allochtonen uit aan conservatieve Islam.’

Cohens omgekeerde wij-zij-denken kwam in oktober 2009 weer eens aan de oppervlakte in een interview met de Volkskrant. Daarin stelde hij zelfgenoegzaam vast dat Amsterdammers ‘minder overtrokken’ op de immigratie reageren dan elders in het land. “Eerlijkheidshalve zeg ik er wel onmiddellijk bij dat het deel van de bevolking dat weinig moet hebben van vreemdelingen, uit Amsterdam is vertrokken. Veel Amsterdammers uit de lagere middenklasse wonen tegenwoordig in Almere, Zaanstad, Purmerend. In die groep zit, denk ik, de kern van de rancune.”
Cohen lijkt er niet mee te zitten. Hij heeft de onvrede naar Almere geëxporteerd en laat zich vervolgens fêteren als de man, die zo fantastisch binden kan. De ‘gedroomde premier’ heeft de blanke onderklasse, ooit een belangrijk deel van het PvdA-electoraat, voorgoed afgeschreven.

Cohens omgekeerde wij-zij-denken kwam in oktober 2009 weer eens aan de oppervlakte in een interview met de Volkskrant. Daarin stelde hij zelfgenoegzaam vast dat Amsterdammers ‘minder overtrokken’ op de immigratie reageren dan elders in het land. “Eerlijkheidshalve zeg ik er wel onmiddellijk bij dat het deel van de bevolking dat weinig moet hebben van vreemdelingen, uit Amsterdam is vertrokken. Veel Amsterdammers uit de lagere middenklasse wonen tegenwoordig in Almere, Zaanstad, Purmerend. In die groep zit, denk ik, de kern van de rancune.”

Cohen lijkt er niet mee te zitten. Hij heeft de onvrede naar Almere geëxporteerd en laat zich vervolgens fêteren als de man, die zo fantastisch binden kan. De ‘gedroomde premier’ heeft de blanke onderklasse, ooit een belangrijk deel van het PvdA-electoraat, voorgoed afgeschreven.

lees verder >>

Bijzondere Bimbo

playboy2_jpg_275Dat is wel bijzonder. Playmate Meike Schulte schrijft een boek over haar ervaringen in ontwikkelingslanden. Haar boek ’Bimbo in de Bush’, verschijnt eind april.  Meike gebruikt haar bekendheid om ontwikkelingswerk onder de aandacht te brengen. Sterker nog, ze is er zo mee begaan, dat het me niet zou verbazen dat ze ooit om die reden heeft besloten te poseren voor Playboy.  ‘Ieder jaar vertrekt Meike op eigen kosten naar een plek in de wereld, vaak in the middle of nowhere, waar zij een langere periode aan de slag gaat in de ontwikkelingshulp. Dat is eens wat anders dan bekende koppen die een paar dagen arme kindjes gaan kijken en zelf in een vijfsterrenhotel overnachten.’
Artikel hier.

Kijk, zo doe je dat. En het schijnt dat ze nog goed kan schrijven ook. Ik vraag mij gelijk af of er meer boeken zijn die dit thema behandelen. Gewoon, persoonlijke verhalen van ervaringsdeskundigen. Ik schaam me er bijna voor dat ik het antwoord op die vraag niet weet. Even zoeken op Bol.com levert niets op. Gek is dat. Wel kom ik een interessant boek tegen dat antwoord geeft op de vraag waarom ontwikkelingshulp meer kwaad dan goed heeft gedaan. The White Man’s Burden. Ga ik lezen. Misschien ook wel iets voor minister Koenders?

De nacht van Hamer

Column ‘Notities op Dinsdag’ van Kees van der Malen in het Noordhollands Dagblad. Over ‘De nacht van Hamer’. Het spoeddebat over de Irak-crisis.

Heeft u haar afgelopen woensdagnacht ook gezien? Als uit één stuk gehouwen stond ze achter het spreekgestoelte van de Tweede Kamer. Fascinerend om te zien wat een strijdlust en een onverzettelijkheid ze uitstraalde. Ongelooflijk ook wat een resultaat ze boekte.
Het spoeddebat over de Irak-crisis kun je met een beetje overdrijving best ‘De nacht van Hamer’ noemen. De fractieleider van de PvdA regeerde het debat nadat ze eerder met een scherpe opstelling premier Balkenende tot een knieval had gedwongen over zijn halfhartige reactie op het Irak-rapport van de commissie Davids.
Stoïcijns stond Hamer achter de microfoon. Nadrukkelijk rood gestifte lippen en een pregnant rood jasje verschaften haar al een scherp profiel. Hier stond een dame, en één die niet met zich liet spotten. Alexander Pechtold wees ze krachtig terecht, Mark Rutte bracht ze aan het stotteren en Agnes Kant en Femke Halsema dreef ze van de interruptiemicrofoon terug naar hun bankjes.
Was dit de verguisde fractieleider die nog zo kort geleden in eigen kring al ongeveer was ingewisseld voor een ander? Was dit dezelfde vrouw die zo vaak als ‘onzichtbaar’ was weggezet? Was dit dezelfde politica die zo vaak in saai en onbegrijpelijk bestuursswahili sprak? En die je het idee gaf dat ze een bak grint over je uitstortte als ze de ingewikkelde compromisstandpunten van de PvdA uiteenzette. Wat we woensdagnacht zagen was zoveel als  de transformatie van een politica. Ze had anderhalve dag eerder een scherpe streep getrokken toen ze een nieuwe verklaring eiste van het kabinet. Je kon meteen zien dat het haar menens was en je kon ook zien dat ze er in geloofde. Ook al kon ze weten dat ze hoog spel speelde. Als het kabinet niet toegaf was zij de waarschijnlijke verliezer.
Hamer won. Het kabinet construeerde een nieuwe verklaring – een die recht deed aan de eis van de PvdA. De partij die zo lang tegen de oorlog in Irak was, de partij die zo hard had getrokken  aan een onderzoek naar de manier waarop Nederland die oorlog had gesteund, kreeg gedaan dat het kabinet onomwonden uitsprak dat het rapport-Davids ‘leidend’ is bij de verdere standpuntbepaling van het kabinet.
Knap voor de fractieleider van een partij die al zo lang zo verfrommeld is. Normaal is de fractievoorzitter bij de PvdA de slippendrager van de partijleider als deze in het kabinet zit. Zo was Thijs Wölgens ten tijde van ‘Paars’ de ideale slippendrager van premier Kok. Alleen is Wouter Bos geen premier en bovendien zat hij als vice-premier ontzettend klem. Hij kon zich over ‘Irak’ geen afstand permitteren tot zijn premier. Als een bol klittende wol zaten de twee aan elkaar vast met hun tegenstrijdige opvattingen en hun verschillende verledens in de Irak-kwestie. Mariëtte Hamer bevrijdde Bos van een juk. Zij gaf de PvdA een scherp profiel als de partij die tegen de oorlog in Irak was, die daar helder in is en die daar ook op afgerekend wil worden. Opeens had de PvdA weer een pronte positie. Zo stond ze die woensdagnacht in het Kamerdebat met een air van ‘Kom maar op, ik lust jullie allemaal rauw’. Een houding waar de concurrentie knap op stukliep. En zo werd het spoeddebat vervolgens ‘De nacht van Hamer’.
Blijft de vraag hoe zij tot haar keuze kwam. Was het berekening of volgde zij hier haar instinct? Ik denk het laatste. Wie goed naar haar keek en ook wie goed naar haar luisterde, zag dat Mariëtte Hamer haar gevoel volgde. Het was een route langs de afgrond, maar toevallig wel één die goed voor haar heeft uitgepakt.
Misschien is het een mooie les voor bange politici. Wees als Hamer, wees authentiek. Dat is niet alleen weldadig voor uzelf, maar ook prettig voor ons kiezers.

Interview met Wouter Bos

DEN HAAG-MINISTERRAAD-BOSIk heb er al eens gekscherend naar verwezen. De handschoenen gaan uit.’ Wouter Bos is minder voorzichtig met coalitiegenoten nu de gemeenteraadsverkiezingen er aan komen. Het was een citaat dat ik tegenkwam in een artikel op internet. Maar zoals altijd met citaten, een wel heel erg eenzijdige weergave van het interview. Afgelopen zondagmiddag las ik in café l’Opera aan de leestafel het volledige interview in Vrij Nederland. Boeiend interview. Ik heb nu wat meer begrip en respect voor Wouter Bos. Hij legt uit waarom de opdracht waar hij voor staat moeilijk is. Regeren met een coalitiepartij die je bij de verkiezingen nog hard hebt bestreden. Daarbij nog een kritische fractie en een kritische achterban. Elk compromis dat je sluit in verband met de regeerbaarheid van het land wordt uitgelegd als een stap naar rechts. Terwijl de CDA achterban juist blij is met een beweging naar meer sociaal en dus compromissen eerder verwelkomt. Nou, het is zomaar een stukje van de inhoud dat mij is bijgebleven. Na wat volhouden heb ik het Bos interview ook teruggevonden op de website van Vrij Nederland.

Ik weet nu nog steeds niet wat de PvdA nou eigenlijk wil. Bos weet het hopelijk wel maar heeft het denk ik te druk om de boodschap uit te dragen. Of zoiets. En ik vraag mij ook af of er PvdA’ers zijn die zijn visie kennen, laat staan delen. Dus, Wouter, leg nou asjeblieft eens uit. WAAROM BELASTINGVERHOGING??? Het Wouter Bos nieuws op de website van de PvdA is bijgwerkt tot 21 oktober 2009?! Ik kan er het antwoord op mijn vraag niet vinden.

Wat wil de PvdA nou eigenlijk?

PvdArbeidIk wil best meer belasting betalen, maar dan moet het wel ergens goed voor zijn. Voor beter onderwijs, gratis openbaar vervoer of duurzame energie bijvoorbeeld. En het lijkt mij ook fijn als mijn ouders later de zorg krijgen die nodig is. En niet wegkwijnen op de soms mensonterende manier zoals dat nu in verzorgings- of bejaardentehuizen gebeurt.

Maar nee, dat is niet waarom PvdA de belastingen wil verhogen. Het kabinet heeft een gat in de begroting van 35 miljard euro en dat gat moet worden opgevuld. Wouter Bos gaat weer stoer doen omdat de verkiezingen er aan komen. „Ik ga de tegenstellingen opzoeken met de coalitiepartners. In campagnetijd heb ik meer vrijheid. Dan verdedig ik niet noodzakelijk meer het kabinetsbeleid. De handschoenen gaan uit.”, aldus Bos in een interview met Vrij Nederland.

Het is nog maar een optie hoor, het verhogen van het hoogste belastingtarief van 52 naar 60 procent. Een proefballonnetje van Paul Tang? Maar ja, dan moet je ook niet raar opkijken als er op wordt gereageerd. De verontwaardiging van de PvdA over de reactie van Balkenende is dan ook misplaatst. Politiek spel, dat is het. Gadverdamme! Bah! Ga iets nuttigs doen. Het land regeren. Ofzo. Of leg mij nou eens uit waarom die belasting-verhoging misschien wél nodig is. In plaats van te schelden op de premier. Wat wil de PvdA nou eigenlijk?

Top 2000 à gogo

Geweldige aflevering weer gisteren. Met Yvon Jaspers en Wouter Bos in de quiz. Ik kon zelfs naar Wouter Bos blijven kijken zonder neiging om weg te zappen. Maar vooral veel geweldige muziekfragmenten. Otis Redding, Nina Simone, Prince, Golden Earring, Sam Cooke, Aretha Franklin, het hield niet op. Leo Blokhuis is een held. Mijn hoogtepunt van de uitzending was toch wel de reportage over Dr. Alban, de Negeriaanse Rappert uit Zweden. Nostalgie, maar ook omdat het een leuke reportage is. Het herinnert mij eraan dat ik met vrienden op vakantie was in Frankrijk. Met een gehuurd hortsik busje reden we al schuddend op de beat van zomerhit Sing Hallelujah! van Dr. Alban de camping op. Hij zingt het betreffende nummer nu met een schoolkoor dat hem uitnodigde mee te doen aan hun competitie. Niet om aan te horen zo vals. Maar Dr. Alban blijft cool.

Reportage vanaf 37’40″. Vanavond weer een nieuwe aflevering.

Get Microsoft Silverlight

Beatrix snapt er geen k*t van

Queen BeatrixExcusez le mot, majesteit. Ik vind u een aardige vrouw maar u wordt wel een beetje oud. Uw kersttoespraak behandelde een onderwerp dat mij bezig houdt. Ik ben het met u eens dat de mens tegenwoordig weinig aandacht heeft voor zijn naasten. En niet alleen de moderne mens hoor. Deze ontwikkeling, hoe zorgelijk ook, wordt echt niet veroorzaakt door virtuele ontmoetingen op internet. Die zijn er hoogstens een uiting van. Mensen die in een gehaaste wereld leven met werk, kinderen, familie, huishouden en andere verplichtingen raken soms gefrustreerd en in zichzelf gekeerd. Ik reken mezelf niet tot een van hen maar kan mij de frustratie wel voorstellen. De excessen die plaatsvinden op internet komen voort uit frustratie. Het betreft overigens maar een klein deel van alle anonieme reageerders dat zich agressief uit. En vaak worden ze gecorrigeerd door mede reageerders. Ik ben blij dat deze mensen hun frustratie op internet kunnen uiten. Sterker nog, ik denk dat het internet mensen dichter bij elkaar brengt. Het online contact ontstaat vanuit een behoefte aan saamhorigheid. Jammer dat u dat niet herkent.

Het contact op internet neemt de bron van ergernis helaas niet weg. bron van ergernis is, onder andere, een in toenemende mate falende overheid. De afstand tussen overheid en volk is groter dan ooit. Dit, terwijl de betrokkenheid van de burgers bij de overheid groeit. Mensen laten van zich horen en vertellen wat hen dwars zit. Dat is positief, ook al zijn de uitingen soms ongenuanceerd. Teleurgesteld als ze zijn, zien veel mensen stemmen op de PVV als de enige weg naar verandering.  Het establishment wordt niet in staat geacht de zelf veroorzaakte puin te ruimen.

Maar wat is nou de oorzaak van de falende overheid? De invloed van de overheid moet ook weer niet worden overschat. De tijdgeest is sterk en de rol van de overheid beperkt. Zij kan slechts kritisch volgen en faciliteren waar nodig. In dienst van het volk. En daar gaat het volgens mij fout. De overheid, met de beste bedoelingen, slaagt er niet in om het volk te dienen. Mensen voelen zich in de steek gelaten. Door het systeem, door de overheid. Met name de landelijke overheid, maar het vertaalt zich ook naar de gemeentelijke politiek. Tijd voor verandering dus. Maar hoe? Liefst op een andere manier dan de PVV voor staat. Bezuinigen op de overheid, waar GroenLinks zich sterk voor maakt, is een goed begin. Maar ik vraag mij daarnaast af of het democratische systeem niet aan herziening toe is. Kabinetten van drie of meer partijen met extreem uiteenlopende standpunten en culturen, leiden tot kansloze compromissen. In het verleden werden deze compromissen, dankzij sterk leiderschap, nog wel eens kansrijk. Bij gebrek aan politiek leiderschap – Balkenende en Bos bakken er niks van – wordt het falen van het systeem pijnlijk duidelijk.

Misschien kunt u het een keertje bespreken met de regering. U bent tenslotte als staatshoofd in belangrijke mate verantwoordelijk voor de ellendige situatie waar we ons in bevinden.

Met vriendelijke groet,
Dirk Zijn

Update: volgende keer toespraak vooraf even door zoon laten lezen majesteit.
Update: aardig artikel over de toespraak op nu.nl.

Archief
Categorieën