Berichten met de tag: „OKP“

Mooi Volendam

Vanmorgen met frisse tegenzin op de racefiets. Met frisse tegenwind, ook. Vooral op de dijk van Etersheim naar Edam. In Volendam over de dijk, slalommend tussen de toeristen door. In de zomer hoef je dat niet te proberen, in de winter is het met een beetje beleid te doen. Het heeft wel wat.

Na de snelle rit van vorig weekend heeft de knie het aardig goed gehouden. Een beetje een zeurende pijn. Maar de knie werd niet helemaal uit zijn verband getrokken door overbelaste spieren. Ik heb knopen gehad op alle mogelijk plekken in mijn linkerbeen. Binnenkant kuit, buitenkant kuit, knieholte, links boven knie, rechts boven knie, linker bovenbeen en linker bil. Allemaal vakkundig weggepoetst. Hardhandig met naaldjes, door beul Rob. Of hardhandig zonder naaldjes, ook door beul Rob.

Afgelopen woensdag uit voorzorg een sportmassage ondergaan. Twee benen van bil tot teen los gemasseerd. Donderdag waarschijnlijk iets te veel gewicht weggetrapt bij de krachttraining in de sportschool. Knie protesteerde in ieder geval. Vandaar vandaag een testrit, met frisse tegenzin. Met fietsen nauwelijks last. In het begin een klein kraakje, maar na rustig warmfietsen ging dat over. Dat is een goed teken. Morgen als het even wil mee met de B. Van de OKP.

Buiten fietsen met de OKP

Zwift is leuk, maar buiten fietsen is nog veel leuker. Zeker op zondag, met de Oostzaanse kerkploeg. Die zo heet, omdat er wordt verzameld bij de kerk in Oostzaan. Maar dat is logisch. Verslag van een heroïsch ritje. In opdracht van Paul, want volgens Paul schrijft de winnaar het verslag.

Vandaag heb ik de kerk niet gezien. We verzamelden met de Purmerendse bende bij de Melkwegbrug. Om stipt 9.30 uur vertrokken Renzo, Percy, Peter en ik richting Oostzaan. Via de Melkweg richting Purmerland en ergens bij een fietsviaduct moet ik door glas zijn gereden. Terwijl de rest doorfietste had ik ongeveer 20 minuten de tijd om mijn binnenband te vervangen. Ik haalde een scherp stuk glas van bijna een centimeter lang uit mijn band. Met een klein rotpompje duurde het tien minuten voordat ik de nieuwe band enigszins op spanning had gekregen. Ondertussen was Olaf aan komen rijden. Vanwege een blessure zou Olaf met de B-ploeg meerijden. Maar hij bedacht zich en we reden samen richting Oostzaan. Vlak voor Oostzaan kwam het peloton aangeraasd, ze hadden er zin in. We hadden maar net genoeg tijd om te keren en moesten even flink aanzetten om te kunnen volgen. lees verder >>

Archief
Categorieën