Dirk Zijn

Archive for the ‘Vogels’ Category

Kijk. Dat is nog eens nieuws.

Zebravinken leren hun liedje van hun vader en hun hersenen zijn daarbij ook actief tijdens het slapen. Dat is een nieuwe aanwijzing dat het leerproces overeenkomt met de manier waarop kinderen leren spreken, beweren biologen van de Universiteit van Utrecht.

De ontdekking heeft grote gevolgen voor het begrip van de hersenprocessen bij leren en geheugen. Bij jonge kinderen die leren spreken, is er verhoogde activiteit in een vergelijkbaar deel van het brein als bij dat van jonge zebravinken. Bovendien leren kinderen taal beter als ze daarbij een dutje kunnen doen. Door de Utrechtse ontdekking kunnen wetenschappers nu mogelijk beter begrijpen welke rol slaap speelt bij de vorming van geheugen.

Artikel HIER.

Jaaahoooorrr, daar istieweer! De Tjiftjaf. Ik heb hem gehoord vanmorgen.

Waar blijft de Tjiftjaf? Ik heb hem nog niet gehoord dit jaar. Gisteren heb ik geleerd dat de Tjiftjaf een trekvogel is. De meeste Tjiftjafs overwinteren in Zuid-Europa aan de Middellandse Zee. Slimmerikken. Best wel een pokkeneind vliegen voor zo’n klein beestje.

Het schijnt dat niet alle Tjiftjafs naar het zuiden vliegen in de winter. Blijven de luie vogels thuis? Heeft het met het weer te maken? Als het een zachte winter is heb ik wel het idee dat er meer vogels in de tuin zijn. De vetbollen en de pinda’s zijn dan niet aan te slepen. Dit jaar hebben de thuisblijvers maar twee vetbollen en een halve zak pinda’s weggepikt. Alleen in het begin van de winter heb ik wat roodborstjes en wintekoninkjes gezien. Waar zijn die vogels gebleven? Waar zijn de boomklever en de vink? Allemaal aan het overwinteren? Ik mis ze.

Het geluid van de Tjiftjaf mis ik niet. Je ziet het beestje nooit, hij leeft hoog in de bomen, maar je hoort hem altijd en overal. Helemaal als je eenmaal weet hoe het geluid klinkt dat hij maakt. Behoorlijk irritant. Hij houdt ook nooit op en hij heeft behalve tjif en tjaf geen afwisseling in zijn repertoire. Ga een keer op les bij de merel of de zanglijster zou ik hem willen zeggen. Maar ik weet toch het antwoord al: tjif-tjaf. Kutbeest. Hieronder een geluidsfragment van die herrieschopper. Weet waar je aan begint.

Geluid van de Tjiftjaf

De vogeltjes fluiten. Hartstikke! Zou de winter dan eindelijk voorbij zijn? Gisteren zag ik een verdwaald sneeuwklokje. Er zitten vast al hele dikke knoppen in de bomen. Zo even kijken. Nog even en dan is er weer een groene waas te zien over het lage struikgewas. Ik verlang naar de eerst blaadjes aan de bomen. En naar de geur van lente. Fietsen zonder ver in mijn jas weg te hoeven duiken. Weg winterjas. Ik wil op het terras zitten zonder jas. In een zwak, maar aangenaam warm zonnetje, met een kopje koffie en een tijdschrift. Ik hoop dat dat allemaal gaat lukken vandaag.

Tip van boertje Jeroen. Lokale dwerggeithouder. En vanaf morgen wereldberoemde vogelopvanger, in Purmerend. Morgen staat hij in de regionale krant. Twee zwanen en een gans zijn inmiddels van een wisse winterdood gered. De dierenambulance is de wanhoop nabij. Bij gebrek aan vogelopvang in de regio, kunnen ze vogels die er slecht aan toe zijn nergens kwijt. Jeroen stelt daarom de stallen, bij het land dat hij beheert, beschikbaar. Ik zie een gat in de markt voor onze vogelvriend bij uitstek. Eksters, kippen, kraaien, alles wat vleugels heeft eet uit zijn hand. Maargoed, nu dus iets met geiten. Wat is dát dan?!

Nouja, bijna dan. Je kon hem zien zitten aan de overkant van de sloot.
Boven het ijs. Lang geleden alweer. En we hebben beeld.

Heb je ook kippen

[View with PicLens]

Kippen zijn cool!

Hoe doen die gasten dat als er ijs ligt?

Jezus! Wat zijn die beesten mooi. Je weet echt niet wat je ziet. Het blauw van hun veren lijkt wel licht te geven. Ik werd er haast door verblind toen ik hem vanuit de huiskamer met de verrekijker volgde terwijl hij over de bevroren vaart (je bent een ijsvogel of je bent het niet) vloog.

Ellen was aan het bellen met Esther toen ze tussen neus en lippen door zij dat ze een ijsvogel zag. Ik dacht dat ze een grapje maakte want ze neemt mij er altijd mee in de maling. Twee paar jaar geleden heb ik ook al eens een ijsvogel gezien vanuit ons huis. Die beesten zijn behoorlijk zeldzaam dus Ellen maakt sindsdien de grap dat ik het wel verkeerd gezien zal hebben.

“Het zal wel een stukje blauw plastic zijn”, zei ik daarom tegen Ellen. Ik zag ook wel iets blauws aan de overkant van het water maar te onduidelijk en ik kon het nog niet geloven. Toch maar even de verrekijker gepakt om te checken, en inderdaad, een echte ijsvogel.

Niet lang daarna vloog hij weg, ik kon hem nog volgen, hij vloog onder het fietsbruggetje door en ging daar vlak naast in een boom zitten. Een paar seconde later kwam er een fietser langs die niet in de gaten had dat hij op één meter afstand langs een ijsvogel reed.

www.ijsvogels.nl