Advocaat van de duivel

Tsuh. Advocaat van de duivel ben ik volgens Patrick. Dat laat ik mij niet zomaar aanlullen. Zie hier zijn comment naar aanleiding van mijn artikel P3 is van het volk.

Nou ik speel toevallig geen advocaat. En al helemaal niet van de duivel. In mijn blogs over P3 neem ik consequent stelling tégen de gemeente Purmerend. De plannen om de subsidie stop te zetten en P3 te verkopen aan een marktpartij vind ik onzalig en asociaal.
Oplossingsgericht als ik ben, stel ik een andere programmering bij P3 voor, als opening in het conflict met de gemeente.  Niet omdat ik uit ben op een compromis, maar omdat ik vind dat dat nodig is. Een programmering die beter aansluit bij de behoefte van de inwoners van Waterland. Want dáár gaat het toch om? Of vergis ik me zo erg? De bands die staan geprogrammeerd leveren gewoon te weinig op. Er komt een hond en een halve paardenkop naar de live optredens. Dat is niet erg. Dat is cultuur. Er mogen, nee, er moeten optredens blijven die maar weinig mensen aantrekken. Het is niet voor niets een podium. Laat zien wat je kan, wordt beoordeeld en ontvang applaus. Of boe geroep. Kleine bands (uit de regio) worden groot en het publiek ontdekt bands die zij nog niet kende. Op die manier vormt P3 een belangrijke culturele functie in de regio.

Maar dan opnieuw. Het programma moet wel passen bij de doelgroep, namelijk de inwoners van Purmerend en omstreken. Is dat al zo? Dan rust ik mijn zaak. Is dat níet zo, dan moet daar wat aan veranderen. Dat is niet commercieel, dat is doen waar je voor bent.

Jantje Smit mag van mij van de publieke omroep verdwijnen. Het voegt namelijk niks toe. Als gemeenschap stoppen we geld in een programma dat ook bij de commerciële zenders een plaats vindt. Jantje Smit laten optreden in P3 voegt wel iets toe. Behalve die twee keer per jaar dat er op de koemarkt een volksfeestje is, heeft het Nederlandse lied geen plek. Daar moet je dus het podium voor openstellen. En in tegenstelling tot het echte-leven-zeep programma bij de Tros, gaat Jantje P3 geld opleveren. Vrijdag George Clinton, zaterdag Jantje Smit en daarna een danceparty. Ik zie niet in wat daar mis mee is. Ik ga naar George Clinton.

2 reacties op „Advocaat van de duivel“

  • Yes, eindelijk heb ik Dirk eens op de kast! Heerlijk, meestal is het andersom. :-P Maar goed, laat ik eens reageren.

    Allereerst: dit betoog is al een stuk genuanceerder dan de vorige, zo zie ik ze liever. Hoewel het natuurlijk niet waar is dat bandavonden standaard slecht bezocht worden, zoals jij hier beweert: veel te kort door de bocht. Verder: danceparty’s worden nu ook al gegeven, net als Amsterdamse avonden e.d. Ik denk dat de P3 ook best open zou staan voor lieden uit de categorie Jan Smitje, Marco Borsato en noem maar op, als met de opbrengst van die concerten de rest bekostigd kan worden. Probleem is alleen dat deze lieden zo f***ing duur zijn dat je dat geld er nooit meer uit krijgt. Tenzij je dat juist ten koste doet van de rest van de programmering. En aan je commentaar te zien wil je dat ook niet, toch? Ik niet in ieder geval.

  • Dirk:

    Oké bedankt voor de uitleg. En voor het op de kast jagen. :) Nu ben ik er wel klaar mee. Als het even lukt zie ik je vanavond.

Reageer

Archief